
“evvel zaman içindeymişiz
dünyanın alemin dışındaymışız
her dem senin aşkındaymışız”
Kim yazmış, nasıl yazmış, bu satırlarda neler yaşamış, acaba cümlelere hangi aşkları saklamış hiç bilmiyorum ama geceme harika, tatlı bir meze oldu.
Karanlığın içinde gece. Söylemesi ne kadar da basit geliyor dile değil mi?
Ama gelin siz birde bana sorun. Geceleri ben yaşasam gündüzlerde sizin olsa olur mu?
Bırakın geceleri onlar masum…
Önceleri geceleri yapılırdı bütün günahlar. Karanlık kapatırdı üstünü, belli olmazdı hani. Artık gündüzleri oluyor bütün günahlar. Üstünü kapatmaya bile hiç gerek duymuyolar. O yüzden gendüzleri siz yaşayın. Bırakın geceleri ben yaşarım. Kafanızı takmayın, ben tutarım ayın ve yıldızların nöbetini.
Ama kaldırımlar ve sokak lambaları yalnız kaldı. Tüh onlarıda Necip Fazıl bekleycekti.Babasız mı kaldı kaldırımlar şimdi?
Yalnızmı sözler, kelimeler.
