İstanbulu dolaştım rutin bir pazar günü. Tabi yine kendimleyim. Rüzgar ne tarafa atarsa o yöne gittim. İstanbulda yaşamaktan, İstanbulu yaşamaya doğru bir köprü kurdum kendimce. . Medilcisiyle, dilencisiyle, dönercisiyle, artistiyle, pezevengiyle, itiyle, kopuğuyla rutin bir istanbul vardı yine . . Sadece seyrettim. . Bir kaç resim. Ardından yeşil taksiyle yuvaya dönüş. . Hafızamda kalan ve günü özetlemeye yetecek tek şu cümle mevcut . ”Çıplak İstanbul” . . . .
